Afgelopen weekend heb ik een op de site van Lays gekeken hoe de competitie in elkaar zit.

Voor iedereen!

Je kan heel simpel een chips smaak aanmaken en een leuke motivatie erbij verzinnen. Vervolgens zie je wat chips zakken elkaar tot kruimels slaan en blijf je maar hopen dat jouw smaak voorbij komt. De battles zijn overigens een perfect voorbeeld van Gamification. Hoe zorg je er als merk voor dat mensen zo lang mogelijk over je actie blijven praten en dat het ook leuk blijft, nou zo dus.

En hoe leuk ik de actie ook vind, ik kan het niet helpen om toch kritisch te kijken naar de win kansen van de doelgroep. De kansen voor de doelgroep om te winnen zijn eigenlijk nihil en dit heeft niet te maken met het aantal deelnemers. Mensen zijn geneigd om een smaak op te geven die zij persoonlijk heel erg lekker vinden. Hier is natuurlijk niets mis mee maar het probleem is dat je dus veel te specifieke smaken krijgt. Zo zag ik de smaak: ‘Zalm met tuinkers’. Een prima combinatie als je van zalm houdt maar als je hier niet van houdt zal je nooit zo’n smaak kopen.

Bovenstaand verhaal weten de knappe koppen van Lays natuurlijk ook en daarom zal deze

Maak de Smaak met Joop

smaak nooit gekozen worden. Ook al schreeuwt Joop Braakhekke van de daken dat de smaak zo verschrikkelijk lekker is, de smaak zal nooit gekozen worden omdat er niet genoeg markt voor is. Smaken zoals patatje joppiesaus zullen de grootste kans maken om te winnen omdat iedereen deze smaak kent en niet omdat het zo’n hoogstaande smaak is. Mijn voorspelling voor komende winnaar, Chips met een dipsaus smaak van Mayo, Ketchup, Dille en een vleugje citroen. Iedereen kan zich een voorstelling maken van de smaken en daarom zal het massaal gekocht worden en niet omdat het zo’n apart chippie is geworden!

Kortom, de winnaar van maak de smaak heeft geen verstand van eten maar van de doelgroep!

Het gaat om mij!

Alle mensen zijn egoïstisch.  Dit is niet iets dat we in ons dagelijkse leven tegen komen, maar het is ook iets dat terug komt in elke marketing theorie die ik heb gelezen.  Ik heb ooit iets ergens gehoord… Ik weet niet meer waar, maar het was ongeveer als volgt.

Wat mensen het meeste willen in hun leven is om gemist te worden wanneer ze er niet langer meer zijn.

En alhoewel dit voortkomt uit egoïstische motieven werkt het alleen als die persoon onderdeel is van een groep! Het groepsgevoel, of het “wij”-gevoel is iets dat ook veel terecht in wat ik gelezen heb. Ik heb dit altijd een beetje vreemd gevonden, het contrast tussen egoïsme en het ondertdeel willen zijn van een groep.  Maar deze zin heeft het voor mij een beetje in perspectief geplaatst.

Dus wanneer je werkt aan een marketing campagne is het belangrijk om naar groepen te kijken (Tribes) en dan bedenken hoe je een vorm van competitie kan bewerkstelligen binnen die groep.

De groep

Dit idee is iets dat ik misschien al lange tijd heb geweten en is iets dat continu om ons heen gebeurd, maar voor mij voelde het aan als een vallend kwartje.

Waar heb ik dit contrast vandaan?

Egoïsme:
- Persuasieve marketing gaat over hoe mensen zich aangetrokken voelen tot schaarsheid wat volgens mij een egoïstisch trekje is.
- Spreken is goud gaat over hoe mensen zich aangetrokken voelen tot exclusieve producten. Dit zie ik eveneens als een uiting van egoïsme.
- Neuromarketing (het boek) gaat over het oude brein.  Een van de zes manieren elementen in het oude brein is egoïsme.

Het groepsgevoel:
- Buyology spreek van reflectieve neureonen en bedrijven dit gebruiken. Dit is een “wij” ding.
- Spreken is goud gebruikt letterlijk de “wij” factor als één van de drijvende krachten achter mensen.
- Persuatieve marketing maakt gebruik van “sociaal bewijs”iets dat alles te doen heeft met het “wij” idee.
- En dan is er ook nog het boek “Tribes“ dat volledig gewijd is aan het ”wij” gevoel.

2012

Het was me weer een jaar, een jaar dat ineens alle bedrijven willen weten wat hun klanten van ze vinden. Je moet aanwezig zijn op social media zodat je meteen kan reageren op klachten. Als je als groot  bedrijf een site hebt zonder zo’n feedbackformulier dan hoor je er niet meer bij anno 2011, althans dat is wat ze allemaal denken. Wat ze echter compleet vergeten is hun core business, de rede dat consumenten klant zijn.

Neem nou T-mobile, meteen reactie op social media als je een klacht hebt, een feedback formulier op de site zodat jouw stem gehoord wordt. In 2012 komen ze zelfs met de allereerste servicelijn zonder personeel. Hoe kan dat hoor ik je denken, nou T-mobile neemt het in 2012 nog steeds niet zo nauw met het aanbieden van bereik. Dus als je de servicelijn al zou willen bellen, dan lukt het anno 2012 niet. Maar dikke plus voor T-mobile, ze doen wel met de online trend mee!

Ook de NS kan natuurlijk niet achterblijven op het gebied van social media. Een twitter account die alle vertragingen aangeeft, dit account houdt mijn timeline lekker levendig, een NS applicatie en allerlei ludieke acties op stations, aangekondigd via social media. Maar mocht je, net zoals ik onlangs, een keer een toeslagkaartje voor de fyra zijn vergeten te kopen dan weten ze wel raad met het factureren. Betaal je 1 dag te laat dan komt er €10,- administratie kosten bovenop het bedrag. Eerlijk toegegeven, is mijn eigen stomme fout geweest om te laat te betalen, maar juist van de NS zou je verwachten dat ze wel begrip hebben voor wat vertraging!

En dan hebben we nog de voice of holland. De afgelopen twee weken kampen ze met dalende kijkcijfers. Hoe dit komt, ze hebben geen flauw idee. Misschien moeten ze even goed erover nadenken waarom mensen uberhaupt naar het programma kijken. Dat is niet omdat ze graag 20 minuten op vrijdagavond Winston Gerschtanowitz horen praten over wat leuke nieuwe tweets die zijn binnengekomen maar omdat ze graag muzikanten horen optreden.

Dus beste bedrijven, als je graag aan social media wilt doen in 2012 vergeet dan niet je core business. Je behoudt je klanten door goed te zijn in je core business en niet alleen in social media!

Print de laatste nieuwsberichten

Veel bedrijven hebben een fanpagina op Facebook, alleen doen ze weinig tot niks met deze mensen. Dit is natuurlijk hartstikke zonde, want deze mensen zijn kostbaar. Volkswagen kwam daarom met een oplossing. In de jaren ’50 hadden de Kever en de Transporter 1 erg veel fans. Hier wilde Volkswagen op inspelen, maar dan door de Facebook fans erbij te betrekken.

Volkswagen kwam met een campagne om de fans nog meer te betrekken bij het merk. Op de fanpagina konden de bezoekers stemmen op de Kever of de Transporter 1 bus. De auto die als eerst 20.000 likes had gekregen op Facebook zou worden gemaakt. Als snel kwam de T1 bus op voorsprong en heeft uiteindelijk ook als eerst de 20.000 likes gehaald.

Op dit moment wordt de bus gebouwd en voorzien van Facebook features. Zo ziet de versnellingspook eruit als de “vind ik leuk” duim, statusupdates kan je printen en onder het kenteken is het mogelijk om je huidige relatie weer te geven. De bekleding wordt zelf voorzien van de namen van de 20.000 fans die de Transporter 1 bus hebben geliked.

Om de bus te winnen moeten de fans de teller in de gaten houden. Deze bevind zich op de fanpagina van de fanwagen. Als deze eenmaal op 00:00:00:00 staat wordt er een link geplaatst. Dit is een goed voorbeeld van hoe je fans kan betrekken bij een campagne.

Voor marketeers is de QR code het middel om de klant naar de online wereld te lokken. Het is natuurlijk ideaal voor een marketeer als zijn doelgroep zich op het internet gaat roeren. Met wat goede monitor systemen kan de marketeer nog beter inspelen op zijn doelgroep. Maar wat kan je nou nog meer met een QR code?

Met de QR code is het mogelijk om mensen door te sturen naar een webadres, een tekstbericht te laten zien, een sms naar een nummer te versturen en een e-mailadres weer te geven. Momenteel zie je nog veel QR codes die naar een

QR code

webadres leiden, waar in principe niets mis mee is. Het is echter wel handig om ervoor te zorgen dat de website is aangepast op mobiel verkeer. Anders krijg je websites die op de QR code lijken, qua design niet al te best dus.

Ook is het mogelijk een een tekstbericht te versturen naar de scanners van de code.  Van dit gegeven heeft Heineken dankbaar gebruik gemaakt op een muziek evenement. Hoe kunnen we de drempel van het ‘afstappen op vreemden’ verlagen. De QR code is een mogelijkheid.

P.S. scan de code bovenaan het bericht ook even!

lettertype voor dyslexie

krijg bij de colleges die ik in Rotterdam geef, maar ook binnen de online marketing die wij met HOVANOS doen is het een fenomeen waar we eigenlijk rekening mee willen/moeten houden.

Als we het over de usability van websites hebben, houden we er in zo verre rekening mee dat we lettertypes groter maken en dat we de spacing aanpassen om het zo makkelijk mogelijk te maken om de teksten te lezen die op de websites staan.

StudioStudio, een Nederlands ontwerp bureau, heeft een speciaal lettertype ontwikkeld voor dyslecten. Het idee er achter is dat de letters uit het alfabet, waar dyslecten het moeilijk mee hebben; db, dp, un, ij, mn, enz., aangepast worden. Het gaat er om dat de contrasten tussen de letters groter wordt gemaakt. Dit doen ze door bijvoorbeeld letters iets te kantelen of langer/korter te maken. In het filmpje wordt het helemaal duidelijk.

Het lettertype is te koop via http://www.studiostudio.nl/project-dyslexie/ voor ongeveer €450,-.

Persoonlijk vind ik het ook een fijn letter type (ja, ik ook heb dyslectische trekjes). Ik weet nu al dat ik discussies hier over ga krijgen met onze ontwerpers. Het is niet het mooiste lettertype wat er is… maar goed deze discussies heb ik wel vaker met ze. Hoe hou je een balans tussen design en usability?!

Snaptag

Marketeers zagen het als dé manier om van offline marketing naar online marketing te gaan. De QR code, een relatief nieuwe feature die het mogelijk maakt om klanten naar je site te lokken via een code. Nadeel is wel dat het niet oogstrelend is op je media uitingen. Ook moet er voordat de code gescand kan worden een applicatie gedownload worden.  Dus als je haast hebt besluit je toch maar  de QR code te laten voor wat het is. Ik heb op werk al vele discussies gevoerd over de QR code maar veel medestanders heeft het mij uiteindelijk niet opgeleverd. Maar er is tegenwoordig wat nieuws op de markt. De SnapTag.

SnapTag heeft in principe dezelfde functionaliteiten als een QR code alleen het is iets uitgebreider. Punt één de SnapTag is grafisch beter weergegeven, het oog wilt ook wat natuurlijk. Ook heb je met SnapTag de mogelijkheid om een gamification element toe te voegen aan je marketingcampagne.
Op evenementen wordt het nu mogelijk om een aantal SnapTags te verstoppen op het terrein. Als je alle SnapTags hebt gevonden en ook daadwerkelijk hebt gefotografeerd en opgestuurd dan kan je bijvoorbeeld kans maken op een gratis merchandise product.

Een ander voordeel van de SnapTag is dat je niet perse een smartphone nodig hebt. Als je een telefoon met een camera hebt dan is dit voldoende omdat je de SnapTags ook kunt mms’en. Er is tevens een app beschikbaar voor de iPhone en de Android toestellen. Deze is echter alleen nog in Amerika beschikbaar dus wij moeten helaas nog even wachten.

SnapTag vs QR code

My stop buddy

Er komen steeds meer apps op de markt die jou kunnen ondersteunen bij het behalen van je doelen/voornemens van het komende jaar. Om even een voorbeeld te noemen: My Stop Buddy. Deze app geeft je de mogelijkheid om in drie weken tijd te stoppen met roken. Om te slagen is het de bedoeling dat je elke keer dat je trek hebt in een sigaret de applicatie start en te verklaren waarom je trek hebt in een sigaret. Dit maakt de rokers bewust van de reden dat ze trek in een sigaret hebben. Hierdoor kun je dit tegen gaan, maar of het werkt? Joost mag het weten. Wat ik nog altijd het grappigst vind aan oud en nieuw is het feit dat men zegt in het nieuwe jaar te stoppen met roken en vervolgens na twaalven buiten staat met een sigaret in de hand. Als je dan vraagt naar hun goede voornemen komen ze met het klote- excuus dat ze anders het vuurwerk niet krijgen aangestoken.

Dan wil ik het ook nog even hebben over de oudejaarstrekking van de staatsloterij. Ik ben natuurlijk weer zo dom geweest om zo’n lot te kopen, maar waar ik eigenlijk over na begon te denken is over mijn win kans. Er zijn natuurlijk meerdere prijzen mee te winnen, maar ik had het lot gekocht en ik dacht “Hoeveel mensen zouden zo’n rot lot kopen?”. Iedereen wil wel een huisje op de Bahama’s en daar gezellig feest vieren.

De loterij kanjers

Vervolgens komt de postcodeloterij langs… Winston Gerschtanowitz met zijn über- intelligente opmerking “Maar dan moet je wel loten hebben, want anders kan je niet winnen!”. Oh. Nou  dan doe ik niet mee hoor, want ik wil alleen winnen zonder loten! Mijn voorkeur gaat naar de Staatsloterij, Winston geeft mij de kriebels met zijn postcodekanjer. Waar het mij eigenlijk om gaat is dat heel veel mensen denken meer kans te hebben op een prijs met de oudejaarstrekking dan met een gewone trekking. We trappen er met allen elk jaar weer in en weten zeker dat we het nieuwe jaar als miljonair gaan beginnen, maar hoe groot is die kans?

Wat zorgt er dan voor dat we met z’n allen die €30,- over de balk smijten? Mond-tot-Mond reclame! De reden dat wij zo’n lot kopen is, omdat de rest dat ook doet! Misschien ergens diep van binnen ook wel een beetje jaloezie, want wat nou als de buurman straks miljonair is. Ja mensen, opscheppen is ook mond-tot-mond reclame!

Laten we nu met ze allen afspreken dat we onze goede voornemens waar gaan maken! Je kunt je voornemens waar maken, of niet helemaal (of helemaal niet).

3D films

Deze tekst kwam ik op een afbeelding tegen ongeveer een anderhalf jaar geleden. In eerste instantie ben ik van mening dat de boodschap het verhaal zou moeten zijn. Op het moment dat een merk in een verhaal voorkomt, wordt dat merk veel beter onthouden. Dit weten we
namelijk door de neuromarketing.

Een paar weken geleden ben ik echter het media 3D gaan her-evalueren. Ik ben naar de film ‘The Three Musketeers 3D’ geweest. De kwaliteit van de film en de brillen, die tegenwoordig veel lichter, kleiner en lekkerder zitten, was erg goed. Het voegde ook zeker een extra dimensie toe aan het verhaal. Door het creëren van diepte krijg je als publiek steeds meer het gevoel dat je in de zaal zit waar het verhaal zich op dat moment afspeelt.

3D televisie

Tijdens het kijken besefte ik met dat we eerste het grote scherm in zwart wit hadden, daarna met audio, kleur, geluid werd steeds beter waarbij we nu een dolby ervaring mee krijgen. 3D is er naar mijn mening voor goed en het zal niet lang meer duren voor dat alle films die geproduceerd worden in 3D zullen zijn. Een nieuwe ‘standaard’.

Geur is niet het enige wat we missen, want voelen is ook een onderdeel. Dit is ook iets wat vandaag de dag niet moeilijk is om in een verhaal te integreren. Mensen die langs je lopen, de stoel leuning die op bepaalde momenten op een bepaalde plek drukt, et cetera. Een ander element om toe te voegen aan de beleving is de individualisering van de samenleving en dus het creëren van een ‘persoonlijke’ ervaring. Speakers in de stoel leuningen zorgen er bijvoorbeeld voor dat je opeens iemand kan hebben die in je oor fluisterd.In een van mijn andere blogs heb ik een stuk gescheven over de eerste geur televisies. We hebben nu een geluid alsof we er zijn en ook het beeld trekt ons de beleving in. Geur is dus eigenlijk het enige wat nog mist. Straks zien en horen we niet alleen dat iemand braakt, maar ruiken we het ook nog!

4D

Om deze elementen allemaal bij elkaar te voegen en te beleven is er 4D ontwikkeld. Het bedrijf Koreaanse bedrijf CJ 4DPlex heeft speciale stoelen gemaakt voor deze unieke ervaring. Met de 4D beleving voel je elke klap, ruik je de geuren en zal je het gevoel hebben dat je mee speelt in de film.

Binnenkort in de bioscoop.

Gelukkig hebben een aantal goede doelen ingezien dat ze ook op een andere manier de mensen kunnen bereiken. Met behulp van social media vragen ze aandacht voor hun organisatie. Inplaats van het vragen om geld, geven ze je de mogelijkheid om iets persoonlijke te doneren.

Doneer je vrienden

De organisatie van artsen zonder grenzen kwam met doneer je vrienden. Op Facebook is er een speciale pagina aangemaakt waarbij je de mogelijkheid hebt om vrienden te selecteren. Als je op de profielfoto klikt wordt er daaronder een popetje toegevoegd die je in de collectebus kan doen. Door het uitnodigen van je vrienden wil de organisatie de noodzaak van noodhulp duidelijker maken.

De CliniClowns wilde ook op een andere manier aandacht vragen voor hun werk. Zij kwamen met de campagne doneer een lach, wat volledig aansluit bij hun werkzaamheden. Op de site moet je een foto uploaden van jezelf en een lach kiezen die jij leuk vindt. Verschillende bekende Nederlanders hebben hun lach opgenomen en die kan je combineren met je foto. Het resultaat kan je delen met je vrienden en zo help je de CliniClowns om meer aandacht te krijgen voor hun werk.

Doneer een lach

Om niet mee te gaan in de massa en ergernissen te voorkomen is het belangrijk een goede online strategie te hebben. Als je wilt opvallen moet je jezelf en het bedrijf onderscheiden.